جعفر شهرى باف

115

طهران قديم ( فارسى )

شرايط ورود به تكيه دولت عزادارى اين تكيه از روز اول ماه محرم شروع شده ، روز يازدهم ختم ميگرديد كه البته بانى اين يازده روز دربار بود و شاه در آن شركت مينمود و بعد از آن ده روز و پنج روز از وزرا و امنا و ديگر درباريان بانى يافته تا آخر ماه صفر امتداد مىيافت ، اما به اهميت روزهاى نخست نبود كه اين بقيه صورت تأسى مىگرفت . چون فراهم كردن جاى نشستن در تكيه به سختى ميسر ميگرديد ، زنها از صبح زود بلكه بعضى از قبل از آفتاب به آنجا رو آورده جا مىگرفتند و از آنجا كه تا آخر مجلس در اثر كثرت جمعيت و غالبا بسته شدن درها ، ورود و خروج امكان‌پذير نميگرديد ، زنها تقريبا بطور عموم ناهار و دهان‌گيره‌ى خودشانرا همراه مىآوردند و چه بسا كه وسيلهء قضاى حاجت خويش را چيزهايى مانند مشربه يا قلقلك يا كوزه قليان دنبال مىبردند . لازم به توضيح است كه كوزه قليان بلور بهترين اسباب اين كار بود كه سر آن بدهانه مخرج يا مدخل جفت و جزم شده حالت صدا خفه‌كن مىگرفت و مشربه در خاصيت دوم آن كه زيادتر به كار بچه‌هايشان مىآمد . صورت تعزيه بعد از همه قيافه‌هاى پر صولت و اصوات داودى روضه‌خوانان بود كه دل هر شنونده را به تپش مىآورد و قيافه‌هاى ديدنى و چهره‌هاى دلپسند تعزيه‌خوانان و الحان جان‌پرور آنان ، همراه اطوار و حركات بچه تعزيه‌خوانهاى شيرين حركات و جمالهاى يوسفى حضرت عباس‌ها و حضرت على اكبرهاى آنان كه هر مرد و زنى را بىقرار مينمود ، علاوه بر اصل نمايش ، با كارگردانىهاى ممتاز تعزيه‌گردانهاى مجرب و داستانهاى اثير تاريخ كربلا با ريزه‌كاريهاى هنرى با همراهى مزقان‌چى « 41 » هاى كارآزموده كه از كاملترين نمايشات به حساب مىآمد . در تعزيه‌خوانىهاى اين تكيه جملهء اسباب و ابزار كار از البسه تا سلاح و اسب و شتر و غيره كه در داستانهاى تاريخى وقايع كربلا آمده بود در خدمت

--> ( 41 ) . اسمى در تصحيف موزيك‌چى يا موسيقىچى .